Wie heeft mijn kaas gepikt?
dinsdag 6 juni 2023
Aan de titel van dit managementboekje moest ik denken toen het Afvalfonds en Nedvang vorig jaar aankondigden gratis plastic verpakkingsafval, glas en drankkartons bij bedrijven op te gaan halen. “Wie heeft mijn kaas gepikt?” is een verhaal dat gaat over omgaan met veranderingen.
Omgaan met veranderingen is voor de een lastig, terwijl een ander niets liever wil. Iedere dag hetzelfde doen is voor de laatste categorie mensen een gruwel en voor hen geldt: “hoe meer veranderingen, hoe beter”. Voor bedrijven geldt hetzelfde: het ene bedrijf is behoudend en houdt van voorspelbaarheid, de ander is disruptief en houdt van het ontwrichten van bestaande business.
Wanneer je de kaas in het eerdergenoemde boekje vervangt door verpakkingen van glas, plastic en drankkartons krijg je waarschijnlijk meer begrip voor de wijze waarop verschillende bedrijven omgaan met de veranderingen die deze systeemwijziging met zich meebrengt. De verhouding tussen klant en leverancier verandert, het businessmodel ziet er opeens anders uit en, last but not least, het risico wordt op een plek gelegd waar dit eerder wellicht niet lag.
Veel afvalinzamelaars en recyclingbedrijven hebben lang nagedacht over deelname aan dit nieuwe systeem. Wat gaat deze verandering voor mijn bedrijf betekenen? Een belangrijk argument om als afvalinzamelaar mee te gaan in dit nieuwe systeem is de Fear Of Missing Out. Als ik het niet doe, dan doet iemand anders het wel en ben ik misschien de klant kwijt. Onderaan de streep is dat misschien wel de grootste systeemverandering waar wij ons als afval- en recyclingbranche op zullen moeten gaan richten.
Wij zullen ons vooral moeten blijven richten op disciplines die wij wel zelf in de hand hebben, zoals customer-intimacy, uitstekende dienstverlening en een goede prijs-kwaliteitverhouding en deze verbeteren waar mogelijk.
U mag van mij namelijk aannemen dat er in de komende jaren ongetwijfeld nog veel meer producentenverantwoordelijkheidssystemen zullen worden opgetuigd waarbij de lasten bij de afvalinzamelaars en de lusten bij de UPVorganisaties lijken te liggen. Dat een branchevereniging hier een coördinerende rol in kan spelen moge duidelijk zijn. Een UPV-systeem kan namelijk alleen goed werken wanneer de lusten en de lasten gelijk verdeeld zijn.
Ik sluit af met de wens dat ik hoop veel van onze leden en donateurs te treffen op ons Centraal Overleg op 14 juni te Zeist. Wellicht kunnen we daar, tijdens onze aansluitende haringparty, verder praten over dit onderwerp.
- Innovaties
Uitgelicht
Vanaf 2027 kennisgeving noodzakelijk voor export e-waste
6 januari 2026 Met ingang van 1 januari 2027 veranderen de regels voor het grensoverschrijdend transport van e-waste. Een aantal vertrouwde afvalcodes voor elektrisch en elektronisch afval vervalt. Een nieuwe classificatie wordt ingevoerd. Dit heeft ingrijpende gevolgen voor bedrijven in de e-wastesector. In dit a... lees meer
Beleid
Europese productnormen worden herzien; wat kunnen we verwachten?
31 maart 2026 In een eerder nummer van BEwerken schreven we over de herziene Bouwproductenverordening en de getrapte invoering hiervan. Een belangrijk onderdeel van deze veranderingen is dat de Europese productnormen worden aangepast, op basis waarvan CE markering moet worden afgegeven. De getrapte invoering bete... lees meer